Ile ekranów obsłuży jeden komputer?

„Ile ekranów to obsłuży?” to pierwsze pytanie, jakie zadaje niemal każdy, a uczciwa odpowiedź brzmi: to pytanie jest odrobinę źle postawione. Nie ma jednej uniwersalnej liczby. Liczba należy do Twojego komputera i Twojego wideo, nie do oprogramowania, które je odtwarza.

FloSync nie narzuca żadnego maksimum. Jeden komputer obsługuje tyle ekranów, ile jest w stanie sam udźwignąć, a gdy potrzebujesz więcej, dokładasz kolejny komputer. Chodzi więc o to, jak znaleźć swoją liczbę, a nie naszą.

To jedno wideo rozłożone na osiem paneli. Dwa podświetlone to ekrany, którymi steruje akurat ten komputer; pozostałe sześć należy do innych maszyn. Spójrz na odczyt u dołu ekranu: 3840x1080 to sygnał, jaki wysyła ten komputer, a 7680x2160 to cała ściana, którą on współtworzy. Te dwie liczby pokazują istotę problemu. Pierwsza to kwestia sprzętu. Druga to kwestia planowania.

Dwa pytania, nie jedna liczba #

Kiedy szacujesz możliwości pojedynczego komputera, musisz ustalić dwie osobne rzeczy, a ludzie regularnie je mylą.

Ile ekranów faktycznie udostępni ten komputer? To ustala się jeszcze przed uruchomieniem FloSync: decydują o tym sama maszyna, jej sterowniki oraz ewentualne stacje dokujące czy przejściówki w łańcuchu podłączeń. FloSync korzysta z ekranów i układu, jaki udostępnia Twój system operacyjny, więc jeśli Windows albo macOS nie pokazuje czwartego ekranu we własnych ustawieniach, FloSync nie ma czego Ci pokazać.

Liczba ekranów to też nie to samo, co liczba gniazd z tyłu obudowy. Karta graficzna często udostępnia więcej złączy, niż jest w stanie obsłużyć naraz, a stacja dokująca może tę liczbę albo zwiększyć, albo po cichu ograniczyć. Jedynym wiarygodnym źródłem jest specyfikacja Twojego konkretnego modelu. Liczenie złączy to sposób, w jaki ludzie dają się zaskoczyć w dniu instalacji.

Czy odtworzy Twoje wideo płynnie na nich wszystkich? To pytanie dotyczy pliku w takim samym stopniu, co samej maszyny: jego rozdzielczości, kodeka, stopnia kompresji oraz tego, ile pracy musi wykonać cała ścieżka odtwarzania, żeby wyświetlić go na tylu pikselach naraz. Ten sam komputer, który bez trudu odtwarza jeden klip, może się zmagać z innym, który na oko wygląda identycznie. Nasz poradnik przygotowania wideo opisuje, co wybrać i dlaczego.

Te dwa pytania mają różne odpowiedzi i różne rozwiązania, a żadne z nich nie ma jednej przyczyny. Brakujący w systemie operacyjnym ekran może wynikać ze sterownika, konfiguracji systemu, liczby wyjść, jakie karta graficzna obsługuje naraz, stacji dokującej, przejściówki albo kabla, więc od tego warto zacząć, zanim cokolwiek kupisz. Obraz, który się zacina, gdy widoczne są wszystkie ekrany, to sygnał, żeby przetestować prawdziwe materiały na prawdziwej maszynie, a nie dowód, że winny jest plik. Traktowanie któregokolwiek z tych objawów, jakby miał jedną oczywistą przyczynę, to najpewniejszy sposób, żeby wymienić niewłaściwą rzecz.

Co możemy Ci szczerze powiedzieć o sprzęcie #

Testujemy FloSync na celowo szerokim zestawie maszyn: od ośmio- czy dziewięcioletniego laptopa z grafiką zintegrowaną po aktualny komputer stacjonarny z kartą dedykowaną.

W całym tym zakresie FloSync nigdy nie był czynnikiem ograniczającym. Nie zamierzamy zamieniać tego w tabelę liczby ekranów, bo takiej liczby nie zmierzyliśmy: ten przekrój sprzętu ma wyłapywać awarie i problemy z synchronizacją, a nie wyznaczać granicę, przy której odtwarzanie zaczyna szwankować. Publikowanie liczby na tej podstawie byłoby opisywaniem naszego sprzętu i nazywaniem go Twoim.

To, co możemy powiedzieć bez zmyślania niczego, to część, która pochodzi z oprogramowania, a nie z laboratorium: wewnątrz FloSync nie ma żadnego limitu liczby ekranów, na jaki dałoby się natrafić. Jakikolwiek pułap napotkasz, znajduje się on poza FloSync, w sprzęcie i w treści.

Przetestuj układ, który zamierzasz zainstalować #

Jedyna odpowiedź na pytanie o wydajność, której warto zaufać, to ta, którą uzyskasz samodzielnie na docelowym sprzęcie, a zajmuje to około dziesięciu minut.

Najpierw podłącz wszystkie ekrany i sprawdź własne ustawienia ekranu w systemie operacyjnym, zanim otworzysz FloSync, bo brakujący tam ekran to problem, który trzeba rozwiązać, zanim FloSync w ogóle wejdzie do gry. Ustaw każdy ekran na rozdzielczość i orientację, w jakiej będzie pracował w docelowej instalacji. Wczytaj wideo, które naprawdę planujesz odtwarzać, a nie lżejszy zamiennik, i odtwórz je na całym układzie w trybie pełnoekranowym, zamiast oceniać na podstawie podglądu. Potem obserwuj je przez kilka minut, bo nierówny ruch albo panel opóźniony względem sąsiada dużo łatwiej jest naprawić, zanim sprzęt wyjedzie na miejsce instalacji, niż później.

Jeśli odtwarza się czysto, to Twoja odpowiedź dla tej maszyny i tej treści. Gdy później zmienisz treść, powtórz ten test, bo to kolejne dziesięć minut, które warto poświęcić.

Jeśli w grę wchodzi więcej niż jeden komputer, nie musisz uruchamiać emisji na żywo, żeby sprawdzić ścianę. Przewijanie osi czasu na serwerze aktualizuje podgląd na każdej połączonej maszynie, więc możesz przeciągać kursor po wideo i obserwować, czy każdy ekran pokazuje właściwy fragment obrazu, przy zapalonym świetle w sali i bez niczego uruchamianego na żywo. Błędne rozmieszczenie znacznie taniej jest wykryć w ten sposób niż podczas pierwszego pełnoekranowego uruchomienia przed publicznością.

Jeden komputer, kilka ekranów #

W wielu instalacjach to cała historia: jedna maszyna, jej ekrany, żadnej sieci.

To Ty decydujesz, co robią ekrany. Niezależny daje każdemu ekranowi własną treść, co sprawdza się w sali, gdzie trzy ekrany pokazują trzy różne rzeczy. Lustrzany wyświetla tę samą treść na każdym ekranie, czego potrzebuje na przykład rząd identycznych tablic menu. Rozciągnięty traktuje ekrany jako jedną powierzchnię i rozkłada na nich pojedynczy obraz, co jest właśnie przypadkiem ściany wideo i tym, co widać na rysunku powyżej. Pełne informacje znajdziesz w trybach ekranu.

Twoje ekrany nie muszą być identyczne #

FloSync korzysta z tego, co udostępnia system operacyjny, a to obejmuje też ekrany zupełnie do siebie niepodobne. Różne rozmiary, różne rozdzielczości, orientacja pionowa obok poziomej. Wiele instalacji jest celowo niedopasowanych, zwłaszcza w przestrzeniach kreatywnych i artystycznych, gdzie nie chodzi o równą siatkę. Jeśli liczysz ekrany, licz to, co masz, a nie to, ile kosztowałby dobrany komplet.

Gdy jeden komputer nie wystarcza #

W pewnym momencie zabraknie Ci wyjść albo maszynie zabraknie zapasu mocy na dany plik. To nie koniec ściany. To miejsce, w którym dokładasz kolejny komputer.

Samo dodanie maszyny do sieci nie jest tym, co tworzy większą ścianę. Robią to razem dwie rzeczy. Każdy komputer pracuje w trybie Rozciągniętym, a Rozszerzenie globalnego płótna to miejsce, w którym mówisz mu, jak duża jest cała ściana i za który jej fragment odpowiada ta konkretna maszyna. Właśnie tym jest 7680x2160 na zrzucie ekranu powyżej: całym płótnem, na którym każdy komputer maluje swój własny obszar. Następnie synchronizacja sieciowa utrzymuje wszystkie maszyny zgrane, więc łączenia się zgadzają. Konfigurację znajdziesz w Synchronizacji sieciowej, a nasz poradnik o synchronizacji wideo na wielu ekranach prowadzi przez budowę takiej ściany krok po kroku.

Jeden wymóg, wokół którego trzeba zaplanować resztę: każda maszyna w rozciągniętej ścianie potrzebuje własnej, lokalnie dostępnej kopii tego samego wideo. To sposób na rozłożenie jednego obrazu na wiele ekranów, a nie na zgrane odtwarzanie kilku różnych plików.

Nie ograniczamy liczby maszyn, więc pułap przestaje być kwestią oprogramowania, a staje się kwestią samego pomieszczenia: ile sprzętu chcesz mieć na własność i jak niezawodna jest łącząca go sieć.

Kiedy nie sięgać po FloSync #

FloSync nie sprawi, że komputer przekroczy możliwości własnego sprzętu. Jeśli system operacyjny nie rozpoznaje Twoich ekranów w potrzebnej rozdzielczości, FloSync tego nie naprawi i warto od razu powiedzieć wprost: instalacja naszej aplikacji też tego nie zmieni.

Jest też kategoria zadań, do których się nie nadajemy. Jeśli potrzebujesz stałego, certyfikowanego przez producenta urządzenia, które przyjmuje jeden sygnał i rozdziela go na znaną z góry ścianę, wraz z umową serwisową przypisaną do dokładnie tej konfiguracji, kup dedykowany procesor ściany wideo. Właśnie do tego one służą, a płacisz wtedy właśnie za tę pewność.

FloSync pasuje do innego modelu: buduj na zwykłych komputerach, korzystaj z takich ekranów, jakie są w stanie obsłużyć, i dokładaj maszyny w miarę rozrastania się instalacji. Aplikacja jest darmowa, więc to, jak duża urośnie ściana, jest kwestią sprzętu, a nie licencji.

W skrócie #

Zacznij od ekranów, które Twój komputer faktycznie obsługuje, zgodnie z jego specyfikacją, a nie liczbą portów. Przetestuj prawdziwe wideo na prawdziwym układzie. Dokładaj komputery, gdy zabraknie Ci wyjść albo zapasu mocy, a nie dlatego, że trafiasz na jakiś nasz limit, bo żadnego takiego limitu nie ma.